Op het bondsbureau van de NTTB werken twintig collega’s. Iedereen heeft zijn eigen verantwoordelijkheden en specialiteiten om ervoor te zorgen dat de leden van de NTTB kunnen tafeltennissen. Iedere maand stellen we een medewerker elf vragen. Zo leren we hem of haar beter kennen. Deze maand spreken we met Robbert Stolwijk.
1. Wat is je functie binnen de NTTB?
Tot en met 31 december van het afgelopen jaar heb ik fulltime de functie van Hoofd Wedstrijdsport bekleed. Sinds 1 januari is dit voor anderhalve dag per week Coördinator Evenementen geworden.
2. Hoe lang werk je al bij de NTTB?
Ik ben in 2010 gestart. Dat bleek voor mij de perfecte timing te zijn, want ik kon direct meedraaien in de voorbereiding en uitvoering van het WK tafeltennis 2011 in Rotterdam.
3. Wat vind je het leukste aan je werk?
De grote diversiteit aan mensen waarmee ik in aanraking kom. Van betrokken vrijwilligers, sporters en enthousiaste collega’s tot partners, leveranciers en nog veel meer stakeholders.
Daarnaast de evenementen. Ik kan er ontzettend van genieten als een lange voorbereiding samenkomt tijdens een evenement en alles op zijn plaats valt. Maar ook van het moeten improviseren als er ergens een probleem ontstaat krijg ik energie en ligt me bovendien erg goed.
4. Wat is voor jou het mooiste of meest bijzondere moment dat je bij de NTTB hebt meegemaakt?
Poe, dat zijn er zóveel! Zoals ik net al aangaf, viel ik meteen met mijn neus in de boter met het WK in Rotterdam. Maar ook de Europese Jeugd Top 10 en Dutch Open Para in 2019, die ook nog eens enkele weken na elkaar vielen, staan me nog goed bij.
Meer recent denk ik dan aan het bezoek aan de Paralympische Spelen in Parijs met de collega’s en het tafeltennisgala in het kader van ons 90-jarig bestaan.
Toch de evenementen dus 🙂
5. Waar ben je trots op in je werk?
Veruit de meeste vrijwilligers die rechtstreeks onder de vlag van de NTTB een functie of rol hebben, vallen onder Wedstrijdsport. Dat is een fantastische club van mensen bij elkaar, voor mij de ruggengraat van onze sport. Ik heb met veel van hen een band mogen opbouwen over de jaren. Daar ben ik trots op en dat is me veel waard, ook op persoonlijk vlak.
Daarnaast ben ik enorm trots op het NK als evenement. Wat we daar met het team elk jaar weer neerzetten, is, denk ik, niet te onderschatten. We krijgen daar vaak vanuit andere sporten, bonden en partners complimenten over. Toen ik in 2010 startte, werd het NK nog in Eindhoven gespeeld. Een veel te grote locatie voor ons toernooi en daarbij nauwelijks mogelijkheden voor side-events. Samen met oud-collega Harald Hanemaaijer ben ik op zoek gegaan naar een meer passende locatie en zo in gesprek geraakt met Landstede Sportcentrum. Die beslissing en overstap zijn de start gebleken van een flinke upgrade van het evenement, dat nog elk jaar verbetert.
6. Wat zijn jouw toekomstplannen?
Ik ben niet iemand die al een heel pad voor de komende jaren voor zichzelf heeft uitgestippeld. De kans is wel groot dat ik voorlopig werkzaam blijf in de sport, zeker gezien mijn nieuwe baan bij de Surivalrunbond voor 3,5 dag per week.
Maar hoe leuk ik mijn werk ook vind, geniet ik het meest van de tijd die ik doorbreng met mijn partner en kinderen. Dat zal altijd centraal blijven staan in de keuzes die ik maak.
7. Als je een superkracht zou mogen kiezen voor je werk, welke zou dat dan zijn?
Tafeltennis is vaak onderschat, totdat mensen het live zien. Als ik een superkracht mocht kiezen, zou ik ervoor gaan dat ik iedereen – ook mensen die niets met tafeltennis hebben – één keer naar een topevenement kan krijgen. Want ik ben ervan overtuigd: als je het live ziet, hoe snel en intens het spel is, dan raak je enthousiast. Met zo’n superkracht zou ik de sport in één klap voor veel meer mensen zichtbaar en aantrekkelijk maken.
8. Wat zijn je hobby’s?
Wat ik het allerliefste doe, is op wintersport gaan. Sinds ik door mijn ouders als klein jongetje voor het eerst op ski’s werd gezet, ben ik verkocht. Ook heeft het mijn fascinatie voor de Alpen aangewakkerd. Zo erg zelfs dat ik een tijdje in Zwitserland heb gewoond.
Ik kom er nog altijd graag. Het overzichtelijke leven en de structuur in de berggebieden, als tegenhanger van de dagelijkse dynamiek, zorgen er bij mij voor dat ik anders ga kijken en meer reflecteer. Voor mij geen betere plek dan daar om dingen in perspectief te plaatsen en de batterij weer op te laden.
In Nederland stap ik graag op de mountainbike en ga ik ook graag met mijn kinderen naar een pretpark.
9. Wat zou je altijd nog eens willen leren of proberen?
Ik ben altijd al een autofan geweest, zonder dat ik echt verstand heb van het technische gedeelte. Wat ik heel graag nog een keer zou willen doen, is met een brute raceauto op een circuit rijden. Of misschien nog wel mooier, in een rallyauto crossen.
10. De laatste keer vroegen we aan Ineke de Graaf welke vraag zij jou zou willen stellen. Haar vraag aan jou is: “Je hebt recent een bijzondere stap in jouw carrière gezet. Wat neem je vanuit je NTTB-werk mee in je nieuwe functie als directeur van de Survivalrun Bond Nederland?”
De NTTB laat zien hoe waardevol het is om verenigingen te ondersteunen met een breed en goed doordacht aanbod aan producten en diensten. Dat gaat veel verder dan alleen de sport zelf – het helpt de clubs om zich te ontwikkelen en toekomstbestendig te zijn.
Die brede kijk op verenigingsondersteuning neem ik mee met de ambitie om dat binnen de Survivalrunbond verder te versterken, waar bovendien mooie kansen liggen om de sport verder te laten groeien en de organisatie te professionaliseren, met behoud van de sterke community die er al is.
11. De volgende collega aan wie we elf vragen gaan stellen is Coödinator Topsport & RTN Arjan Huiden. Welke vraag zou jij hem willen stellen?
Hoi Arjan, je bent een tafeltennisdier uit een tafeltennisfamilie. Je werkt nu zelfs voor de NTTB, maar je bent afgestudeerd op een heel ander gebied dan sport. Ben je nog van plan hier in de toekomst qua werk wat mee te gaan doen of bevalt het werken in de (top)sport je nu zo goed dat je hierin toch meer jouw toekomst ziet?
