Op het bondsbureau van de NTTB werken twintig collega’s. Iedereen heeft zijn eigen verantwoordelijkheden en specialiteiten om ervoor te zorgen dat de leden van de NTTB kunnen tafeltennissen. Iedere maand stellen we een medewerker elf vragen. Zo leren we hem of haar beter kennen. Deze maand spreken we met Ineke de Graaf.
1. Wat is je functie binnen de NTTB?
Ik heb diverse functies gehad. Op dit moment ben ik Coördinator Verenigingsontwikkeling en Beleidsmedewerker Vrijwilligersbeleid.
Daarnaast ben ik ook Coördinator Verenigingsontwikkeling bij de KNAS (Koninklijke Nederlandse Algemene Schermbond).
2. Hoe lang werk je al bij de NTTB?
Ik ben in 2012 gestart.
3. Hoe ben je bij de NTTB gekomen?
Mijn vorige werk was voor het WK Tafeltennis in Rotterdam in 2011. Dit toernooi had een aparte organisatie, maar er was uiteraard samenwerking met de NTTB. Ik kwam bij het WK terecht omdat ik ‘tussen twee banen in zat’ en door mijn eerdere vrijwilligerswerk al veel affiniteit had met de tafeltenniswereld. Zo ben ik ook bij de NTTB terechtgekomen, waar mijn affiniteit sindsdien alleen maar sterker is geworden.
4. Wat vind je het leukste aan je werk?
Het brede netwerk dat ik heb opgebouwd en de veelzijdigheid van mijn expertise. Naast de samenwerking met diverse collega’s werk ik ook veel samen met NTTB-vrijwilligers en beschik ik over een groot extern netwerk. We hebben net de Nederlandse kampioenschappen achter de rug, toch wel het leukste evenement van het jaar, omdat hier alles samenkomt. Rondom het NK zitten we altijd in een goede flow, voor mij vooral met het Verenigingscongres en de contacten met NTTB-vrijwilligers.
Ik vind het daarnaast leuk dat ik deze keer de “elf vragen” mag beantwoorden.
5. Waar ben je trots op in je werk?
Dat zit deels al in mijn andere antwoorden. Daarom leg ik hier de nadruk op mijn eerdere vrijwilligerswerk bij de NTTB.
In 2012 heb ik samen met een kernteam het Jeugdranglijstweekend Tilburg opgezet. Wat begon met alleen het A-Jeugdranglijsttoernooi, is uitgegroeid tot een volwaardig weekend met een vol programma voor alle NTTB-jeugdleden en Onder-23 leden. In al deze jaren hebben we nieuwe vrijwilligers geworven en opgeleid. Wanneer een vrijwilliger wegviel, vonden we meestal snel een vervanger. Vanuit de wedstrijdleiding hebben we daarnaast een rol gehad in de ontwikkeling van de opzet van de ranglijsttoernooien. Tien jaar lang heb ik hierin de kar getrokken. Mijn rol is vervolgens naadloos overgenomen toen ik stopte. Ik ben toen tot adviseur benoemd. In deze rol help ik het hele weekend mee en kan ik genieten van iets wat ik mede heb opgebouwd.
Ook heb ik circa tien jaar deel uitgemaakt van Team Parasport (nu de Commissie Para-Tafeltennis), waar we het fundament hebben gelegd voor de integratie van para-tafeltennis binnen de NTTB.
6. Wat zijn jouw toekomstplannen?
Verenigingsontwikkeling
We hebben jaren geleden iets in gang gezet op het gebied van verenigingsontwikkeling. Dit heeft geleid tot veel voortschrijdend inzicht en diverse ontwikkelingen. Wat mij betreft ga ik, samen met mijn externe netwerk en collega’s, verder op deze lijn.
NTTB-vrijwilligerswerving
Dit hebben we pas enkele jaren geleden opgestart. Vorig jaar hebben we hier een boost aan kunnen geven, met als hoogtepunt het Vrijwilligersfestival ter gelegenheid van het 90-jarig bestaan van de NTTB. Ik denk dat we als tafeltennisbond vrij uniek zijn in onze aanpak om aandacht te besteden aan onze vereniging overstijgende vrijwilligers. We hebben een richting gekozen die we verder willen uitbouwen. Deze weg wil ik, samen met collega’s en vrijwilligers, graag verder vervolgen.
Privé
Ik zie wel wat er op mijn pad komt, met hopelijk sport en bewegen als rode draad. Het is vooral een kwestie van openstaan voor kansen.
7. Als je een superkracht zou mogen kiezen voor je werk, welke zou dat dan zijn?
Durf te vragen! Ik vind het een kracht als je een vraag durft te stellen. Dit bevordert de onderlinge samenwerking. Dit geldt zeker ook in mijn werkzaamheden.
Voor verenigingsontwikkeling: we willen dat verenigingen aandacht hebben voor hun toekomst. Dit vraagt veel van zowel het bestuur als van de leden.
Voor verenigingen: durf hulp te vragen. Vanuit de NTTB en ons netwerk kunnen we vaak helpen.
Voor NTTB-vrijwilligersbeleid: persoonlijk contact is belangrijk. Het begint vaak bij het stellen van een vraag.
8. Wat zijn je hobby’s?
Ik fiets veel, vooral in de omgeving van ’s-Hertogenbosch, zowel alleen als met mijn man Mari. Daarnaast wandelen we graag, vooral tijdens onze vakanties in Zuid-Amerika. Ook ga ik elke week naar mijn tafeltennistraining en volg ik een pilatesles.
Sinds 2010 ben ik vrijwilliger bij Stichting HoPe, waar ik fungeer als eerste contactpersoon. HoPe richt zich op kinderen en hun gezinnen in afgelegen dorpen hoog in de Andes in Peru, die leven onder zware sociale en economische omstandigheden en te maken hebben met extreme armoede. De stichting biedt geen incidentele hulp, maar zet in op duurzame ondersteuning, zodat mensen op eigen kracht hun leven kunnen vormgeven en hun ambities kunnen realiseren. Hier heb ik geleerd dat hulp alleen echt werkt als de vraag én de inzet vanuit de mensen zelf komen.
9. Wat zou je altijd nog eens willen leren of proberen?
In de loop der jaren zijn er steeds nieuwe kansen op mijn pad gekomen die hebben bijgedragen aan mijn persoonlijke ontwikkeling. Het WK heeft me daarin een boost gegeven. Ik blijf me ontwikkelen en sta open voor nieuwe kansen.
10. De laatste keer vroegen we aan Johan Lieftink welke vraag hij jou zou willen stellen. Zijn vraag aan jou is “Als coördinator Verenigingsontwikkeling (en vrijwilligersbeleid), wat is jouw grootste succes als het gaat om het ondersteunen van verenigingen en/of vrijwilligers? Waarmee kon jij hen helpen en wat maakte het verschil?
In het voorjaar van 2024 kreeg ik een hulpvraag vanuit VTV. Na signalen vanuit de ALV nam het bestuur contact op met de accountmanager, die mij inschakelde. In een eerste gesprek met twee VTV-leden hebben we de situatie en de kansen in kaart gebracht. Via Rabo ClubSupport kon procesbegeleiding ingezet. Vervolgens is met een brede groep leden gewerkt aan de toekomst van de club, wat heeft geleid tot nieuwe energie en een deels vernieuwd bestuur. Mijn rol lag vooral in de startfase: het eerste gesprek was cruciaal om helder te krijgen wat er speelde en waar de kansen lagen. Vanuit mijn netwerk heb ik de club een zetje kunnen geven.
Binnen een jaar kwamen de twee leden terug om te vieren dat er grote stappen waren gezet. De club kan nu zelfstandig verder. Er ligt nog een flinke klus, maar de energie is goed.
Twee nieuwe bestuursleden waren aanwezig op het verenigingscongres in Zwolle. Dat was voor mij een mooie gelegenheid om even bij te praten.
Vanuit verenigingsontwikkeling kijk ik graag mee hoe ik clubs kan helpen om toekomstbestendig te worden. Hulpvragen zijn altijd welkom.
11. De volgende collega aan wie we elf vragen gaan stellen is coördinator evenementen Robbert Stolwijk. Welke vraag zou jij hem willen stellen?
Je hebt recent een bijzondere stap in jouw carrière gezet. Wat neem je vanuit je NTTB-werk mee in je nieuwe functie als directeur van de Survivalrun Bond Nederland?
